Nederland gaat ten onder aan ‘vrije’ handel


Nederland gaat ten onder.
Dat betoogde ik ruim 5 jaar geleden in het onderstaande artikel.
Waarom Nederland ten onder gaat

In dat artikel (in 2011) stelde ik dat de Nederlandse economie steeds verder zou afzakken en dat Nederland steeds meer het recht op zelfbeschikking zou verliezen. Dat is precies wat er de afgelopen 5 jaar is gebeurd.

Vrije handel

Onder het mom van vrije handel hebben de grote internationale ondernemingen, en de rijke families die die ondernemingen besturen, hun zakken exorbitant gevuld. Ze hebben Nederlandse banen verplaatst naar goedkope landen waardoor in Nederland duizenden gezinnen zonder werk kwamen te zitten. Tegelijkertijd heeft Nederland nauwelijks nog zeggenschap over haar eigen grenzen, veiligheid en arbeidsmarkt.

“Maar de werkgelegenheid en de economie zijn toch juist gegroeid de afgelopen jaren”, zullen de regeringstrouwe troepen nu zeggen. Ja, na jaren van stagnatie is er eindelijk weer een paar jaar ruimte voor 1,5% groei. Maar weet u hoe hard de economie in China groeit? Of in India, Bangladesh of Vietnam? 6 tot 7 procent, ieder jaar weer. En weet u waarom die groei daar zo hoog is? Omdat miljoenen banen uit landen zoals Nederland daar naartoe zijn verplaatst.

De rijkste families van het westen interesseert het helemaal niets dat Henk, Achmed en Winston uit Rotterdam straks zonder werk zitten. De gemiddelde werknemer in India is 8 keer zo goedkoop als een Nederlandse arbeidskracht. Zelfs als die arbeidskracht in India veel slechtere producten zou leveren kunnen grootaandeelhouders miljarden verdienen door banen naar goedkope landen te verplaatsen.

Kan dat zo maar? Want Nederland gaat er kapot door. Natuurlijk kan dat!

Want de rijke families en hun grote internationale ondernemingen worden hierbij geholpen door hun knechten in de (Europese) politiek. Zoals u allemaal weet is de politiek vooral een groot toneelstuk waarin rijke families wetten, vergunningen en contracten ‘kopen’ die hen in staat stellen hun bedrijven te laten groeien en hun rijkdom te vergroten. Zo’n toneelstuk duurt 4 jaar en begint altijd met verkiezingen waarin u en ik mogen stemmen op een partij die vervolgens precies gaat doen wat ze heeft beloofd aan de lobbyisten van de rijke families. In de slotakte heeft Nederland er weer duizenden werklozen bij en zijn Nederlanders talloze vrijheden armer. En dan begint het hele circus weer opnieuw.

Het wordt allemaal nog curieuzer als u de krant van vandaag (zaterdag 10 december 2016) openslaat.

De westerse media spreken er schande van: krachten uit Rusland (Putin en zijn clan?) hebben de uitslag van de vrije Amerikaanse verkiezingen beïnvloed door allerlei e-mails van Hillary Clinton door te spelen naar onafhankelijke media die deze mails hebben geopenbaard.

Dat verhaal is om meerdere redenen bijna niet serieus te nemen.

Ten eerste, kom op, vrije verkiezingen in de Verenigde Staten?
Je kan daar kiezen uit 2 partijen. En die twee partijen worden gerund door kleine groepjes van zeer rijke families die al een eeuw lang hun eigen presidentskandidaten naar voren schuiven. Dat is met Donald Trump een beetje mislukt. Hij behoort niet tot de traditionele politieke clans maar vestigt bij dezen zijn eigen politieke dynastie. Ik durf er wel 100 Euro om te verwedden dat wij in 2024 een van zijn kinderen als presidentskandidaat gaan meemaken.

Hoe dan ook, het hacken van de e-mails van Hillary Clinton is natuurlijk een strafbaar feit en mag niet.
Maar het aan het licht brengen van door politici begane corruptie is juist een daad die in het vrije westen doorgaans wordt gezien als rechtvaardig en dienend aan de democratische rechtstaat.

Dat krachten uit Rusland hiermee de Amerikaanse verkiezingen hebben beïnvloed mag toch niet echt als opzienbarend worden gezien. Bij het hoofdkantoor van zowel de Democraten als de Republikeinen is het sinds mensenheugenis een af- en aanlopen van lobbyisten die de rijke Amerikaanse families vertegenwoordigen. Ieder Amerikaanse familie met geld ‘koopt’ een deel van de verkiezingen. Die families storten grote sommen geldt af in de partijkas en eisen daar na de verkiezingen uiteraard iets voor terug. Zoals toestemming om een fabriek te sluiten en productie naar een goedkoop land over te hevelen. Of vergunningen om gif te produceren en te storten. Maar vooral contracten. De meeste Amerikaanse oorlogen worden gefaciliteerd (wapens, huisvesting en voeding voor militairen) door bedrijven die in eigendom zijn van de families van presidenten, vice-presidenten en ministers. De Bush-clan is hier berucht om. De familie Bush en een aantal bevriende families hebben miljarden verdiend aan oorlogen die zij zelf zijn begonnen in de naam van vrijheid en democratie.
Het is overigens maar de vraag of alleen Amerikaanse rijke families zich in de Amerikaanse politiek mengen.

Uiteraard gebeurt dat in Nederland even goed als in alle andere landen. Nederland start weliswaar al meer dan een halve eeuw geen oorlogen meer. Maar de Nederlandse politiek verleent wel met veel gemak medewerking aan het massaal naar het buitenland verplaatsen van Nederlandse banen. Het is een proces dat nog lang niet is afgelopen. Grote Nederlandse banken zijn al jaren geleden begonnen met het verplaatsen van hun ‘klantenservice’ en ICT-afdelingen naar landen zoals India. Dat heeft in Nederland duizenden banen gekost. Zolang het volk niet de politiek tot orde roept, houdt dit proces pas op als er geen andere landen meer zijn te vinden die goedkoper zijn dan Nederland. Ik weet niet of ik dat wil gaan meemaken.


(569 views)