Susan Boyle: het nieuwe Britse wereldwonder

De afgelopen jaren is Nederland overspoeld met talentenjachten op televisie. Over het algemeen leveren deze programma’s de obligate jonge Barbie-sterretjes op die een keer te gast zijn bij Carlo en Irene en na een onbeduidend hitje terecht komen in panels van SBS6 programma’s waarin kandidaten in tranen uitbarsten omdat ze een nieuw kapsel aangemeten krijgen. In Engeland gaat dat anders…

In Britain’s Got Talent wist de spuuglelijke telefoonverkoper Paul Potts met zijn fantastische stem en innemende persoonlijkheid de jury en het publiek tot tranen te roeren. De man werd de winnaar van het seizoen en groeide uit tot een wereldster.

Sinds gisteren hebben de Britten een nieuw wereldwonder; de 47-jarige huisvrouw Susan Boyle. Het mens is werkelijk lelijk als de nacht (borstelwenkbrauwen, onderkinnen, warrig en dun kapsel, jurk uit de jaren ’50) maar wie het interview voorafgaand aan haar optreden in Britain’s Got Talent goed beluistert begrijpt al snel dat dit een vrouw met karakter is. Een vrouw op middelbare leeftijd die voor een miljoenenpubliek grappen durft te maken over ‘I have never been kissed’ heeft buitengewoon veel lef. En wanneer Simon Cowell haar met zijn gebruikelijke vooringenomen en neerbuigende houding ondervraagt laat Boyle zich volstrekt niet van de wijs brengen en koketteert ze met haar eigen onvolmaaktheid. Publiek en jury denken echter nog steeds dat ze met een zichzelf overschattende trol te maken hebben die zichzelf historisch voor aap gaat zetten. Ach, misschien had ik het zelfde gedacht.

Maar dan gebeurt wat niemand verwacht. Al bij de eerste regel die Boyle zingt verstijven de jury, het publiek in de zaal en heel televisiekijkend Engeland. Miljoenen mensen krijgen tegelijkertijd collectief kippenvel. Wat een geweldige stem, wat een overdonderende artieste.

Het verschil tussen haar uiterlijk en haar optreden is echter zo groot dat het bijna doorgestoken kaart lijkt. Want juist het bizarre contrast tussen het scheef gegroeide gebit en de loepzuivere stem van Paul Potts maakten zijn verschijning een media-event waar de Britse tabloids garen bij sponnen. Je gaat bijna denken dat Susan Boyle in de kleedkamer van Britain’s Got Talent nog even met haar kapsel in de blender heeft gehangen om het verschil met haar gouden keel extra mooi te laten uitkomen. De Britse pers is in ieder geval dolgelukkig met haar.

Hierbij de link naar het optreden van Susan Boyle. Hoewel ik geen liefhebber ben van en liever niet meewerk aan media-hypes denk ik dat u dit fenomeen niet mag missen. En ik denk dat Susan dat eerste kusje snel gaat krijgen.