De Europese crisis opgelost in 10 stappen




Hoera! De Europese Unie juichte eensgezind toen Yanis Varoufakis, de voormalige Griekse minister van financiën, vorige week aftrad.

Ik vond het juist erg jammer.

Ten eerste; die man heeft karakter. Waar vind je nog een individu dat het lef heeft om met zijn eigenwijze gedrag 27 landen tot wanhoop te drijven? En dan die geweldige kop van die kerel; vergelijk dat eens met de suffe types die je doorgaans in de politiek ziet.

En verder zou het aanblijven van Varoufakis mogelijk direct hebben geleid tot een einde van de surrealistische geldstroom die vanuit onze portemonnee direct naar de Griekse staatskas vloeit. Dus dat wat ook fijn geweest.

Maar nee, het liep allemaal anders.
Varoufakis trad af.
En daarmee werd alles nog veel erger.

Europese Unie Logo

Want Varoufakis blijft vanaf de zijlijn nog steeds allerlei nare dingen roepen. Zo’n gast wordt alleen maar mondiger wanneer het ministeriële juk van hem af valt.

En de Griekse premier Tsipras vroeg vorige week nog eens om een ‘lening’ van € 53 miljard. Een paar dagen later bleek het al weer om € 74 miljard te gaan. Maar toen ik vandaag wakker werd (12 juli 2015) was het gewenste bedrag reeds gestegen tot € 84 miljard!

Hoewel de voorgeschiedenis van dit drama voldoende indicaties geeft om te vermoeden dat dat bedrag nog veel hoger wordt ga ik er voor het gemak maar even van uit dat het verzoek van de Griekse overheid aan de Europese Unie voorlopig luidt om nog eens € 84 miljard over te maken. Stel je voor dat het daar bij blijft; verdeel die € 84 miljard dan eens over de 10,7 miljoen inwoners van Griekenland…

Dan hebben wij het, alleen al vanwege dit ene voorstel, over een extra schuld van € 7.850 per inwoner van Griekenland, inclusief kinderen en bejaarden. Dat betekent dat ieder Grieks ‘standaard-gezin’ (2 ouders, 2 kinderen) vanwege deze aanvullende lening met een EXTRA schuld van ruim € 31.000 wordt opgezadeld.

Het woord ‘EXTRA’ schrijf ik in hoofdletters om goed duidelijk te maken dat dit een aanvullende schuld is bovenop de bestaande Griekse staatschuld die op dit moment al € 340 miljard (juli 2015) bedraagt. Ieder Grieks gezin heeft daarmee reeds een staatsschuld van ruim € 126.000 aan de broek en de rok hangen. Als dit nieuwe onzalige leenplan doorgaat heeft ieder Grieks gezin straks een schuld van € 157.000. Meer dan anderhalve ton per gezin! Dat is alleen nog maar de staatsschuld. De creditcards, persoonlijke leningen en hypotheken van de Grieken komen hier nog bovenop. Plus de rentebetalingen over al deze schulden. De gemiddelde Griek verdient echter ongeveer de helft van het gemiddelde Nederlandse salaris…

Dus hoe… wat…? Het duizelt mij een beetje…

Ik roep uw hulp dan maar in:

Kan iemand mij vertellen hoe de Griekse overheid die € 157.000 per gezin gaat terugbetalen?

Zoiets moet worden opgebracht uit Griekse belastinginkomsten. Maar deze hele ellende is mede ontstaan doordat de Griekse overheid al niet zo best was in het innen van belastingen. Wie van u heeft de illusie dat de Griekse overheid er in gaat slagen om de komende jaren nog eens € 157.000 per gezin aan EXTRA belasting te heffen?

Er circuleren op het Internet lachwekkende berekeningen van toch tamelijk serieuze bronnen, waaruit zou moeten blijken dat dit allemaal wel meevalt. Zo stelt de online editie van The Telegraph droogjes dat de Griekse staatsschuld heus wel in 30 jaar kan worden afgelost. En als dat niet lukt; het is geen kwestie van of maar alleen maar wanneer de Grieken terugbetalen. Uiteindelijk kunnen zij dat heus wel.

Pardon?

Het wanneer van het aflossen van een schuld is juist essentieel voor de vraag of er de facto sprake is van een lening of een schenking.

Wie geld mag lenen, en weer geld mag lenen, en weer geld mag lenen, en vervolgens zijn rente niet meer kan betalen, en daar weer een lening voor krijgt, en vervolgens krijgt te horen: “Geeft niet hoor, als je uiteindelijk maar terugbetaalt, het maakt niet zo uit wanneer”, de geluksvogel die dat krijgt te horen heeft de oneindige geldbron aangeboord. Degenen die dit geld uitlenen storten het feitelijk in een bodemloze put. Want nu zijn wij dat geld kwijt. En tegen de tijd dat het terug komt, misschien over enkele generaties, is het door jarenlange inflatie niets meer waard. Dat is geen lening maar een schenking.

Het is eigenlijk allemaal nog iets wranger dan ik hierboven beschrijf. Ook in de landen die voor Griekenland hebben betaald, heerst armoede. Nederland heeft tot nu toe minimaal € 18 miljard aan Griekenland geleend. Reeds eerder heb ik becijferd dat ieder Nederlands gezin hierdoor € 4.700 aan extra belastingen heeft moeten betalen. Zelf leef ik gelukkig niet in armoede maar enkele miljoenen Nederlanders doen dat wel. Van die € 4.700 per gezin had half Nederland zijn schulden kunnen aflossen en voorlopig zijn eigen geldproblemen kunnen oplossen. In plaats daarvan is die poen naar Griekenland overgemaakt. Het is goed te begrijpen dat een groot deel van onze bevolking hier een zuur gevoel over heeft.

Hoe nu verder?

Het is nu wel duidelijk dat ik redelijk goed ben ik klagen over het Griekse drama. Het beschrijven en becijferen van al die toestanden gaat mij redelijk goed af.

Maar ik wil dit artikel niet beeindigen zonder u te vertellen hoe ik denk dat wij dit vreselijke probleem moeten oplossen.

Ik stel het volgende voor:

1) Griekenland blijft binnen de EU
Wij laten Griekenland niet vallen en houden het land te vriend en binnen de EU. Want ruzie tussen de EU en de Grieken kan het begin zijn van een scenario waarin externe partijen hun kansen schoon zien om Europa te storten in een lange periode van spanning en misschien zelfs oorlog. Dit mag nooit gebeuren.

2) Wij pakken ons verlies
Dat geld dat wij aan Griekenland hebben geleend komt nooit meer in zijn geheel terug. In ieder geval niet zolang dat geld nog iets waard is. Wij schelden per direct de helft van de schulden van de Grieken kwijt en gaan verder akkoord met alle voorwaarden waaronder zij zelf het restant van die schulden wensen terug te betalen. Reken op niks. Alles wat wij wel terug krijgen is meegenomen. Het Griekse debacle is daarmee een zeer belangrijke en dure les geworden voor de EU. Die les resulteert in de hierna volgende punten. Iedere andere oplossing waarbij wij opnieuw geld lenen aan de Grieken is een foplossing, volksverlakkerij en nep-politiek. Het enige wat er mee wordt bereikt is dat de pijn verder vooruit wordt geschoven maar steeds erger wordt. Ik wil dat deze crisis nu wordt opgelost en niet dat mijn kinderen straks de rekening moeten betalen.

3) Geen EU-geld meer naar Griekenland
De EU leent met ingang van heden geen enkele Euro meer aan Griekenland. Is ook niet meer nodig. De Grieken zijn door het vorige punt in principe in één klap van hun schulden verlost. Deze bepaling geldt hoe dan ook voor een halve eeuw. Daarna komt Griekenland pas weer voor EU-leningen in aanmerking. En dan alleen als het land voldoet aan de bepalingen zoals genoemd bij punt 5.

4) Grieks pardon geldt voor alle EU-lidstaten
Zijn er meer EU-lidstaten die graag zien dat hun schulden worden kwijtgescholden? Prima. Portugal, Italië, Spanje, zeg het maar. Mag allemaal, maar er gelden dezelfde bepalingen als voor Griekenland; je mag hoe dan ook een halve eeuw geen geld meer lenen van de EU.

5) Veel strengere regels voor EU-leningen
Met ingang van heden stelt de EU de criteria op basis waarvan zij geld leent aan lidstaten drastisch bij. Er wordt geen geld meer geleend aan lidstaten waarvan de staatsschuld meer bedraagt dan 100% van het Bruto Nationaal Product of waarvan het begrotingstekort meer bedraagt dan 3%. Het maximale bedrag dat een lidstaat kan lenen is 2% van haar Bruto Nationaal Product per jaar, maximaal 5 keer. Ieder geleend bedrag wordt na maximaal 20 jaar terug betaald. Het rentepercentage van zo’n lening bedraagt bijvoorbeeld de helft van de door consumenten te betalen hypotheekrente met een looptijd van 20 jaar. Kortom, een lekker lage rente, maar wel nog enige drijfveer om terug te betalen. Na 20 jaar wordt geen rente meer berekend. Iedere keer als een bedrag niet op tijd wordt terug betaald, wordt er 10 jaar opgeteld bij het aantal jaren dat geen lening meer wordt verstrekt. Ook al voldoet een land aan de andere voorwaarden.

6) 10 jaar lang geen nieuwe EU-leden
De Europese Unie is voorlopig vol. Er treedt de komende 10 jaar geen enkel nieuw land meer toe tot de Unie. De grenzen van het beheersbare zijn bereikt. De grenzen van de Russische tolerantie zijn ook bereikt. Graag maak ik nog een uitzondering voor 2 kanjers; Noorwegen en Zwitserland. Maar die hebben er weinig bij te winnen. Na de rustperiode van 10 jaar hervat de Europese Unie weer eventuele toelatingsprocedures. En dan alleen van landen die geheel in Europa liggen en geheel aan de nieuwe strenge toelatingseisen voldoen.

7) Versnelling Europese eenwording
De verdere eenwording van de Europese Unie wordt in sterk verhoogd tempo doorgezet. Meer eenheid in heffing en inning van belasting, meer eenheid in wetgeving en uitvoering daarvan, enzovoort. De oneigenlijke concurrentie die nog steeds op veel punten bestaat wordt zo snel als mogelijk verkleind. Onze ondernemers gaan nu nog kapot door oneerlijke Europese regels. Onze werknemers raken nu voortdurend werkloos door de oneerlijke concurrentie van veel goedkopere arbeid uit Zuid- en Oost-Europa. Dat moet stoppen!

8) Ontslag Europese ambtenaren
Het ambtelijke apparaat van de Europese Unie wordt drastisch hervormd. In Brussel werken minimaal 50.000 Europese ambtenaren. Maar hoe je dit becijfert hangt een beetje van de rekenmethode af. Een schatting van circa 100.000 Europese ambtenaren lijkt reëler. Alleen al het betalen en faciliteren van al deze Europese ambtenaren kostte in 2013 al € 8,5 miljard! Maar ondanks dit absurd grote en peperdure ambtelijke apparaat is de Europese Unie er niet in geslaagd om de Griekse crisis te voorkomen. Misschien wordt er gewoon veel te veel gekletst en gedineerd in Brussel. Daarom stel ik voor de helft van alle EU-ambtenaren te ontslaan. En al dat gedoe met dat steeds weer verhuizen van Brussel naar Straatsburg moet ook per direct stoppen. Ik weet het nog beter: De Europese Unie gaat Brussel (en Straatsburg) verlaten. ‘Brussel’ is inmiddels synoniem voor bureaucratie, geldverspilling en schandalen. Misschien moest die hele club daar maar eens vertrekken. Luxemburg is altijd een voorbeeldig EU-lid geweest en heeft een van de meest solide economieën van de Unie. Misschien moest het hoofdkantoor van de EU daar maar komen. Er zijn daar al diverse Europese instanties dus dit kan er ook nog wel bij.

9) De schuldigen van het Griekse drama worden ter verantwoording geroepen
Er komt een Europese Parlementaire Enquête waarin wordt onderzocht wie er schuldig zijn aan het Griekse drama. Al deze ellende is ontstaan door een lakse Griekse overheid en lakse Europese ambtenaren en politici. De verantwoordelijke Europese ambtenaren en politici dienen ter verantwoording te worden geroepen. De sukkels die jarenlang gratis ons geld hebben weggegeven moeten daar zelf ook de gevolgen van ondervinden. Het uitverkopen van onze hardwerkende burgers mag nooit meer gebeuren.

10) 3 Strikes is out
Ieder club heeft zijn statuten en ieder spel kent zijn regels.
Een krachtige club met goed spel is alleen mogelijk als de regels adequaat worden nageleefd.
Iedere keten is zo sterk als de zwakste schakel. Hierdoor moet een club soms afscheid nemen van een lid dat onvoldoende presteert en hiermee het team als geheel schade toebrengt. Zo is het ook in de Europese Unie. Maar binnen de EU zijn wij goede vrienden en die knikkeren elkaar er niet zomaar uit. Het Griekse drama heeft dat inmiddels bewezen. Maar ook in de Europese Unie zijn er grenzen aan de onderlinge solidariteit. Eén keer de regels overtreden kan wellicht nog door de vingers worden gezien, maar een lid wordt daar zeker op aangesproken. Twee keer in overtreding is goed voor een stevige vermaning. Maar een lid van de Europese Unie dat na twee waarschuwingen zich voor een derde keer niet houdt aan de gemaakte afspraken, wordt vanaf nu geroyeerd. Uit de Europese Unie gezet dus. De Europese Unie is onomkeerbaar. Maar alleen voor leden die zich, na er op aangesproken te zijn, netjes aan de afspraken houden. Alleen dan blijft de Europese Unie sterk, en alleen dan is er een toekomst voor de Europese Unie waar de Europese burgers iets aan hebben.


(1008 views)