Verdwijnen Euro maakt van Europa tweede Afrika


De Euro is mislukt.

Het maakt niet uit of je vóór of tegen bent.
Het maakt niet uit of je links of rechts bent.
Het maakt niet uit of je optimist of pessimist bent.

De Euro is, tot nu toe, gewoon mislukt.

Euro

Want het internationale vertrouwen in de Euro is al jaren lang zeer zorgwekkend, de Eurozone dreigt in een economische recessie weg te zakken en complete Euro-landen staan financieel op instorten (In ieder geval Griekenland, mogelijk Italië, en misschien nog meer landen).

Daarom willen steeds meer Nederlanders dat de Euro verdwijnt.
Zij verkeren in de illusie dat alles goedkoper wordt en dat de economische crisis verdwijnt als wij terugkeren naar de Gulden.

Helaas is dat allemaal niet waar.
Het afschaffen van de Euro zou namelijk een regelrechte ramp zijn voor Nederland.

Want met het opheffen van de Euro nemen wij definitief afscheid van Europa als wereldmacht.
Daarmee wordt Nederland een onbeduidend landje in een achtergesteld werelddeel.
Heeft u enig idee hoe het over het algemeen met dat soort landen afloopt?
Zij vallen ten prooi aan armoede en oorlog.

Huh, hoezo?
De Euro weg en dan wordt het oorlog?
Dat is natuurlijk nogal kort door de bocht.
Ik zal het nader toelichten…

Mijn trouwe lezers weten dat ik altijd het zelfde riedeltje afsteek.
Wellicht wordt het wat sleets, maar daardoor niet minder waar:

Europa is in verval.
Eeuwenlang vormde Europa het centrum van de wereldmacht.
Totdat Europa in 1945 moest worden bevrijd door haar inmiddels veel sterkere Amerikaanse broertje.

Ruim een halve eeuw deelde Uncle Sam de lakens uit in de wereld.
Ook dat tijdperk komt nu ten einde.

Want de fakkel van de wereldmacht wordt overgenomen door het doldwaze duo China en India, ook wel bekend als ‘Chindia’.

Ik voorspel dat deze landen de komende eeuw samen zullen optrekken.
En verreweg het machtigste economische en militaire blok ter wereld zullen gaan vormen.

Wereldleiderschap komt nu eenmaal in pieken en dalen.
Europa heeft haar hoogtepunt al eeuwen geleden gehad.
En in de 21e eeuw is het de beurt van China en India.

Deze logica lijkt zo voorspelbaar als hoofdpijn na het geven van een kopstoot aan een strijkijzer.
Daarom hebben vooruitstrevende Europese regeringsleiders de koppen bij elkaar gestoken.
Het besef ontstond dat Europa in de toekomst alleen een welvarend en veilig werelddeel kon blijven indien alle Europese naties steeds verder zouden integreren, desnoods tot één Europese staat.

Dat begint met het versoepelen van handelsverkeer.
De operatie wordt in theorie voltooid met een gemeenschappelijke taal, een Europese wet, een Europese regering en een Europees leger.

Zoiets kost wellicht een eeuw om tot stand te brengen, maar het is de enige manier om te voorkomen dat onze welvaart steeds verder afbrokkelt en de Europese landen weer terugvallen in hun historisch gezien structurele gewoonte om onderling langdurige en vernietigende oorlogen te voeren.

Een essentieel onderdeel van dit masterplan is het voeren van een gemeenschappelijke munteenheid: de Euro. Die gezamenlijke munt creëert een overweldigend gezamenlijk economisch belang en een schaalvoordeel waar de wereldmachten van de 21e eeuw niet omheen kunnen.

In theorie een geweldig plan waar Europa haar toekomst voor generaties mee had kunnen veilig stellen.

Maar gaandeweg zijn er bij de invoering van de Euro fouten gemaakt.

Er zijn landen tot de Eurozone toegelaten die daar vanwege hun schuldenpositie nog niet aan toe waren.
En de meeste Eurolanden zijn zo stront-eigenwijs dat Europese besluitvorming veel te lang duurt.
De rest van de wereld ziet dit met lede ogen aan en daardoor daalt het vertrouwen in onze munt en onze economie.

Dat heeft vele negatieve gevolgen.

Alles wat wij importeren van buiten de Eurozone, of waarvan de kosten samenhangen met economische factoren van buiten de Eurozone, wordt duurder.

Tja, en dat is heel veel.
Olie bijvoorbeeld. Maar ook veel tv’s, telefoons en computers worden door een dalende Euro duurder. Maar ook veel vlees, vis en fruit komt van buiten de Eurozone. Naarmate de waarde van de Euro zakt, wordt dat allemaal duurder.

Wanneer de wereldgemeenschap haar vertrouwen in de Euro verliest, wordt het voor Eurolanden ook steeds moeilijker om geld te lenen van buiten Europa. Want als de waarde van de Euro daalt zullen wij steeds harder moeten werken om voldoende Euro’s te genereren die die schulden kunnen afbetalen. Onze leenheren lopen daardoor een steeds groter risico en berekenen ons als gevolg een steeds hogere rente.

En dan zijn wij er nog niet. Want een dalend vertrouwen in de Eurozone maakt dat op internationale markten twijfel gaat ontstaan over het al dan niet inschakelen van Europese bedrijven. Kan de internationale gemeenschap er wel van op aan dat Europese aannemers, fabrikanten, adviseurs, enzovoort over een paar jaar nog kunnen leveren? Dus toch liever een Amerikaanse of Chinese firma ingeschakeld voor die grote belangrijke klus?

Kortom, een zwakke Euro raakt ons op vele fronten en wij worden er vooral armer van.

Dat betekent niet dat invoering van de Euro niet deugde.
De uitvoering ervan rammelt gewoon aan veel kanten.

Dus dan toch maar de Euro afgeschaft?

Alsjeblieft niet!

Want wat mogen wij verwachten van een Europa dat terugkeert naar de Gulden, Mark, Franc en Peseta?

Heel simpel:
Het einde van de Euro betekent het einde van ons gezamenlijke Europese economische belang.

Eeuwenlang vlogen de Europese landen elkaar in de haren.
Ze voerden vernietigende oorlogen met miljoenen slachtoffers onder de burgers.

Waarom?

Omdat zij geen gezamenlijk belang hadden.
Zij hadden alleen een eigenbelang en bevochten dat met alle mogelijke middelen.

Tekort aan grondstoffen?
Wij gaan ze jatten bij onze buren.

Tekort aan land?
Wij annexeren een stuk land van de buren.

Tekort aan personeel?
Wij importeren dwangarbeiders uit ons buurland.

Zo is het in Europa eeuwen lang gegaan.

Wij realiseren ons niet dat de afgelopen 60 jaren een unicum vormen in de Europese geschiedenis.
Al 60 jaar lang voeren de Europese grootmachten geen oorlog maar werken zij samen en delen zijn een steeds groter gezamenlijk Europees belang.

Het opheffen van de Euro doet dat gezamenlijke belang voor een groot deel verdwijnen.

In een Europa zonder Euro zijn bijvoorbeeld Duitsland en Frankrijk in mindere mate partners die in het zelfde schuitje zitten. Het zijn vooral weer concurrenten geworden, net zoals vóór 1950.

Zolang de Euro bestaat zal een financiële crisis in Frankrijk de Euro schaden en daarmee ook voor Duitsland ongunstig zijn.
In het huidige Euro-tijdperk heeft Duitsland er dus belang bij om Frankrijk op financieel vlak niet te veel in de weg te lopen.

Het afschaffen van die Euro neemt die prikkel weg.
Als de Franse Franc in zwaar weer komt, hoeft dat helemaal niet slecht te zijn voor Duitsland.
Want wie geen Francs meer in de portefeuille wenst stapt over op Marken.
Sterker nog; het zou wel eens interessant kunnen worden voor een land als Duitsland om het Frankrijk in financieel opzicht moeilijk te maken.

Bovengenoemde redenering geldt natuurlijk voor alle Eurolanden.

Kortom: het verdwijnen van de Euro zou een belangrijk gezamenlijk economisch belang elimineren dat er mede toe heeft bijgedragen dat de Europese grootmachten elkaar al 60 jaar enigszins met rust laten.

Over de hele wereld zien landen het belang van internationale economische samenwerking.
Zo werkt een groot aantal Aziatische landen samen in het ASEAN-verband en streeft daarbij ook naar een gezamenlijke munt. In de eeuwen voor het ontstaan van ASEAN werd ook dat deel van de wereld geteisterd door afschuwelijke oorlogen. Sinds de oprichting van ASEAN zijn echter de gezamenlijke economische belangen dermate verstrengeld dat ASEAN-landen er veel meer belang bij hebben om elkaar met rust te laten.

Afrika is het deel van de wereld dat er tot op heden het slechtst in is geslaagd om tot een economische unie te komen. In dat continent zijn de gezamenlijke belangen daardoor nog steeds gering. De drempel voor het aangaan van conflicten is daardoor ook laag. Want het economisch of militair aanpakken van een buurland levert nog steeds te veel voordelen op.

Is dat wat wij willen met Europa?

Terug naar het tijdperk waarin de grootmachten Duitsland, Frankrijk, Engeland, Italië en Spanje hun conflicten uitvechten met handelsembargo’s, economische sancties en eventueel met militair optreden?
Nederland is in de loop van de geschiedenis altijd een weerloze speelbal geweest in dat soort situaties.

Laten wij nog eens heel goed nadenken voordat wij ook maar de suggestie opperen tot het afschaffen van de Euro!


(2990 views)

3 Comments on Verdwijnen Euro maakt van Europa tweede Afrika

  1. Machiel de Vries // November 16, 2011 at 12:10 pm //

    Vol-ko-men mee eens, Hans!

  2. Administrator // November 17, 2011 at 12:00 am //

    En dat die woorden mogen komen van een grote vriend die ik daarbij zeer deskundig acht, maakt het schrijven van het hele artikel voor mij de moeite waard.

  3. Hans,

    Met alle respect, ben ik het in deze totaal met je oneens..

    Allereerst is er het onderscheid tussen een gemeenschappelijke economische ruimte enerzijds en een gemeenschappelijke economische munt anderzijds.
    Die economische ruimte zonder bureaucratische belemmeringen aan de grenzen is een grote pre, maar de euro is vanaf het begin een doodgeboren kindje geweest.
    Kansloos! Hoe dan ook..

    Frankrijk en Duitsland staan nu al lijnrecht tegenover elkaar: de een wil dat de ECB de geldpersen aanzet en de ander wil dit ten koste van alles voorkomen, wegens een voorgaande geschiedenis van hyperinflatie en het besef dat de wil om te hervormen in de Europese boevenlanden volkomen zal verdwijnen bij een qualitative easing door de ECB.

    Met een eigen munt kan Frankrijk (en Griekenland, en Italie, en..) haar centrale bank de geldhoeveelheid laten vergroten en andere monetaire instrumenten toepassen. Nu zitten zij gevangen in een keurslijf dat nóóit zal gaan passen.
    Net als wij overigens..

    Iedereen wist dat de euro niet zou gaan werken!
    Op 13 februari 1997 waarschuwden 70 Nederlandse economen bijvoorbeeld in de Volkskrant dat de invoering van de Economische en Monetaire Unie zonder een gemeenschappelijk economisch beleid zou leiden tot werkloosheid en sociale spanningen in Europese landen.

    Ergo, de architecten van de EMU wisten dat er een crisis zou ontstaan en gokten erop dat deze de katalysator voor de benodigde centrale economische regering die zij wensten. Of het na-oorlogse ideaal van 1 groot Europa een naieve gedachte was of niet, ga ik niet bediscussieren, maar dit idee is misbruikt om een Europese monetaire unie te realiseren, waarbij het paard achter de wagen is gespannen.

    Waarom hebben zij dit gedaan?
    Omdat een centrale economische regering nóóit verkoopbaar is geweest;
    De nadelen zijn navenant, de voordelen van hetzelfde realiteitsgehalte als die van het mislukte sociaal-economische experiment in de voormalige Sovjet Unie
    en de corruptie.. De Corrùptie!!..

    Het “Brusselse gebeuren” is al jaren een miljarden-opslokkende bureaucratie, waar corruptie en machtsmisbruik woekeren.. Er is nooit 1 Europa geweest!!

    De na-oorlogse West Europese vrede die je noemt begon en floreerde ten tijde van de gulden. De belangrijkste reden ervoor was de NATO.
    Niet de euro..

    En zoals ik al zei is de gemeenschappelijke Europese ruimte de enige noodzakelijke (én voldoende!) voorwaarde voor voorspoed en samenwerking.
    Niet de euro..

    Waarom dan de euro?
    Wie heeft daar dan belang bij?
    Follow the money.. :)

    Of eigenlijk: kijk naar de spelers die strijden om de macht om de geldhoeveelheid van een economie te manipuleren.

    Persoonlijk vind ik de tekst van het huidige ESM-verdrag in deze “erg interessant”…

    Wat betreft je zorg over China etc;
    Die mensen daar hebben natuurlijk ook gewoon recht op een stukje welvaart en inderdaad zullen wij daar een stukje voor in moeten gaan leveren.

    Maar de essentie is naar mijn idee simpel;
    China heeft een concurrentie-voordeel vanwege hun lage-lonen-structuur.
    Naarmate de welvaart toeneemt, zal de ‘gewone’ bevolking daar ook een deel van gaan opeisen. Dit is een normale ontwikkeling die ook in het Westen heeft gespeeld. Vervolgens zal het genoemde concurrentie-voordeel verdwijnen en staan we wat dat betreft weer gelijk.

    Een serie rechtvaardige en onvermijdbare ontwikkelingen, die totaal niks met de euro van doen hebben.

    Goede zaak dat we weer eens wakker geschud worden.

    Het naieve idee dat we nooit meer zoiets als een Verlichting of een Franse revolutie nodig zullen hebben in Europa is natuurlijk een naieve onhoudbare gedachte.

    Disaster is raw material for change..

    Een opsplitsing van het euro-gebied in verschillende regio’s die weer het monetaire beleid toe kunnen passen wat bij ze past is niet het eind van de wereld en is goed mogelijk. Het is zelfs onvermijdelijk, en al het uitstel kost alleen maar meer.

    Een verdergaande en afgedwongen politieke integratie in Europa zal alleen leiden tot een overdracht van geld van ondernemende en innoverende partijen naar partijen die gericht zijn op consumptie en bureaucratisering.

    Bovendien zullen naast de katholieke Ieren, de islamitische Kroaten en de Basken nog vele andere onderdrukte bevolkingsgroepen in Europa ontstaan, en dát zal wel tot verschrikkelijke oorlogen leiden.

    Laten we ons alsjeblieft niet door een methodiek van Fear, Uncertainty en Doubt een Europese Economische Dictatuur in jagen..

    Resumerend, ben ik het zoals gezegd met je oneens;
    De euro is onhoudbaar en hoe eerder we ermee stoppen hoe minder de kosten.
    Het idee dat stoppen tot catastrofes zal leiden is gewoon bullshit, net als de onzin dat de euro ons grote voordelen heeft opgeleverd.

    Weg met die EMU, weg met corrupte bureaucraten, free-loaders en machtswellustige globalisten!

    Wat betreft de opkomende economieën;
    dit is een volkomen normale ontwikkeling die ons inderdaad even op achterstand zet. Ik gun die mensen hun welvaart.
    Aan ons de taak om de handen uit de mouwen te steken en aan de slag te gaan. Acessoires voor een europese auto moeten net zo goedkoop zijn als die voor Aziatische auto’s, etcetera etcetera.

    En wat mij betreft zou er een heffing mogen worden gezet op produkten uit landen die niet dezelfde sociale voorzieningen leveren aan hun bevolking, zodat het proces van gelijktrekking hiervan gestimuleerd wordt.

    Hans,
    Wij zijn erin opgegroeid, maar de na-oorlogse periode van betrekkelijke rust is definitief voorbij. De idealen ervan zijn ingehaald door de realiteit.
    En if you keep doing what you did, you keep getting what you got.

    Kijk maar naar de Latijnse Muntunie, die ook door corruptie uit het zuiden is gesloopt; de Grieken stopten willens en wetens minder zilver in hun zilveren munten hahaha..

    Groet
    Jeroen

Comments are closed.